Wedstrijdverslagen van het dameselftal.
FC Poesele – Watervliet vrijdag 11 november
Damesvoetbal, het wordt steeds weer lachend onthaald bij menig mannelijke collega’s. Geen mens dit er aan denkt dat er ook wel eens talent, voetbal van goed niveau en evenveel plezier te beleven valt dan bij de mannelijke versies.
Hoe kan je iemand iets aanleren? Jong of oud, jongen of meisje, heer of dame? Het principe blijft steeds hetzelfde, uitleggen, tonen en herhalen, herhalen, herhalen. De verdienste, die gaat steeds naar diegene die het meest inzet heeft om de herhalingen te perfectioneren.
Vrijdag was zo een dag, hoe omschreven ex-speelsters Isabelle en Lieve het ook al weer? Veni, vidi, vici… maar we overwonnen niet zomaar. We hebben de basis van het voetbal mooi uitgevoerd. Het was een lust om naar te kijken!
Ik kan alleen maar fier zijn op iedereen!! (wie scoorde?? Ik durf het bijna niet meer te zeggen want zat vorige week met Dena ernaast…Sorry Eline… nu was Dena, Eline, Leen DV, Ingeborg en Christine aan de beurt)
Geniet allemaal na van de schitterende wedstrijd, denk erbij de uitslag is niet het belangrijkste, wel de manier van spelen. Vanaf maandagavond bereiden we ons alweer voor op de volgende wedstrijd. Een wedstrijd met hopelijk evenveel trouwe supporters, veel plezier en mooi voetbal. De uitslag… die volgt dan automatisch wel.
En het stapje zetten de avond ervoor… herhaling, herhaling, herhaling… het is de enige methode die telt!
Bedankt aan de Isabelle en Lieve voor de tekst, bedankt aan de speelsters voor het spel!
Doe zo verder
Tot volgende week.
Tom Segers
Lieve en ik zijn geen keizer maar...we kwamen, we zagen, en zij (dames FCP) overwonnen.
Een oververdiende 7-0 overwinning van onze dames tegen Watervliet. Als 't kan helpen om te winnen zullen we nog wel eens komen supporteren !
Enkele jaren nadat we onze voetbalschoenen aan de haak hingen, aanschouwden we de damesploeg New Look. In de eerste helft bijna constant balbezit en veldoverwicht, enkele goeie combinaties, maar slechts een 2-0 voorsprong. Klinkt een beetje zoals vroeger: veel kansen maar niet altijd evenveel doelpunten.
De tweede helft : zeer mooi voetbal, goeie vlotte combinaties over de grond zowel op links op rechts als centraal. 5 goals !!! Wat een verschil met vroeger.
Dikke proficiat dames !!!
Op het veld zijn sommige speelsters blijkbaar nog geen haar veranderd ;) We konden ze met onze ogen toe herkennen !
Naast het veld veel supporters. Was vroeger niet altijd het geval, enkel onze trouwste supporters volgden en steunden ons overal. Die vele supporters van vrijdag zagen dus een heerlijke partij voetbal en mooie doelpunten van Dena, Vos, Eline, Stiene, Borgske (hopelijk heb ik niemand vergeten). Toch wel een verschil met vroeger, 't was geen shotten en luupen meer. De ploeg is versterkt met goeie speelsters en een nieuwe coach.
Maar wat altijd hetzelfde is gebleven: iedere keer dat we komen supporteren zijn er traktaties, taart en sandwichen. En de sfeer in de kantine is nog steeds dezelfde: gezellig, familiaal, leuk, relax, fun.
Toch een tip aan de coach: ga vanaf nu iedere donderdag goe uit met de ploeg, 't heeft super geholpen hé.
Groetjes
Isabelle
Hoe kan je iemand iets aanleren? Jong of oud, jongen of meisje, heer of dame? Het principe blijft steeds hetzelfde, uitleggen, tonen en herhalen, herhalen, herhalen. De verdienste, die gaat steeds naar diegene die het meest inzet heeft om de herhalingen te perfectioneren.
Vrijdag was zo een dag, hoe omschreven ex-speelsters Isabelle en Lieve het ook al weer? Veni, vidi, vici… maar we overwonnen niet zomaar. We hebben de basis van het voetbal mooi uitgevoerd. Het was een lust om naar te kijken!
Ik kan alleen maar fier zijn op iedereen!! (wie scoorde?? Ik durf het bijna niet meer te zeggen want zat vorige week met Dena ernaast…Sorry Eline… nu was Dena, Eline, Leen DV, Ingeborg en Christine aan de beurt)
Geniet allemaal na van de schitterende wedstrijd, denk erbij de uitslag is niet het belangrijkste, wel de manier van spelen. Vanaf maandagavond bereiden we ons alweer voor op de volgende wedstrijd. Een wedstrijd met hopelijk evenveel trouwe supporters, veel plezier en mooi voetbal. De uitslag… die volgt dan automatisch wel.
En het stapje zetten de avond ervoor… herhaling, herhaling, herhaling… het is de enige methode die telt!
Bedankt aan de Isabelle en Lieve voor de tekst, bedankt aan de speelsters voor het spel!
Doe zo verder
Tot volgende week.
Tom Segers
Zelfde wedstrijd door andere ogen bekeken...
Caesar zei ooit : veni, vidi, vici (ik kwam, ik zag, ik overwon).Lieve en ik zijn geen keizer maar...we kwamen, we zagen, en zij (dames FCP) overwonnen.
Een oververdiende 7-0 overwinning van onze dames tegen Watervliet. Als 't kan helpen om te winnen zullen we nog wel eens komen supporteren !
Enkele jaren nadat we onze voetbalschoenen aan de haak hingen, aanschouwden we de damesploeg New Look. In de eerste helft bijna constant balbezit en veldoverwicht, enkele goeie combinaties, maar slechts een 2-0 voorsprong. Klinkt een beetje zoals vroeger: veel kansen maar niet altijd evenveel doelpunten.
De tweede helft : zeer mooi voetbal, goeie vlotte combinaties over de grond zowel op links op rechts als centraal. 5 goals !!! Wat een verschil met vroeger.
Dikke proficiat dames !!!
Op het veld zijn sommige speelsters blijkbaar nog geen haar veranderd ;) We konden ze met onze ogen toe herkennen !
Naast het veld veel supporters. Was vroeger niet altijd het geval, enkel onze trouwste supporters volgden en steunden ons overal. Die vele supporters van vrijdag zagen dus een heerlijke partij voetbal en mooie doelpunten van Dena, Vos, Eline, Stiene, Borgske (hopelijk heb ik niemand vergeten). Toch wel een verschil met vroeger, 't was geen shotten en luupen meer. De ploeg is versterkt met goeie speelsters en een nieuwe coach.
Maar wat altijd hetzelfde is gebleven: iedere keer dat we komen supporteren zijn er traktaties, taart en sandwichen. En de sfeer in de kantine is nog steeds dezelfde: gezellig, familiaal, leuk, relax, fun.
Toch een tip aan de coach: ga vanaf nu iedere donderdag goe uit met de ploeg, 't heeft super geholpen hé.
Groetjes
Isabelle
Maria Aalter - FC Poesele – vrijdag 04 november
De start van iets nieuw maakt steeds tijd voor een analyse van het oude. Zo ook bij de start van de terugronde in onze competitie. Ja hoor zo snel gaat het allemaal.
Welke analyse maken we dan? Veel geleerd, goede vooruitgang gemaakt op voetbal gebied,… maar toch minder punten dan verwacht.
Hebben we dan niet realistisch genoeg gespeeld? Hadden we geen geluk? …
Als we het antwoord willen weten moeten we onze focus even verleggen. Bestaat de factor geluk? Of maken we het allemaal zelf? Als je het mij vraagt stel ik vast dat er telkens wel iets is waardoor we net een tikkeltje tekort kwamen. Leg de focus op de goeie zaken en verbeter deze. Speel met het plezier van de trainingen en laat de bal het werk, de beweging doen. Dus geluk komt er niet aan te pas!!
Met die informatie een wedstrijd starten is goud waard. Het begin oogde dan ook scherp. De ene na de andere combinatie volgde elkaar in een sneltempo op. Er werd mooi gebruik gemaakt van de flanken, en ons middenveld wist de balwisseling goed te gebruiken. Het stond na een twintigtal minuten 0-1. (Dena Soens) En plots vergeten we in een paar minuten weer alles wat we voordien aan het doen waren. Geen combinaties meer, geen concentratie, geen focus. 2-1 was dan ook de logische ruststand. Niet één iemand maar de volledige ploeg moest zich herpakken.
Zo zie je maar voetbaltechnisch de betere maar toch achter staan aan de rust. Geen nood we hebben nog tijd om het recht te zetten. Tot we al snel op 3-1 achterstand lopen. En plots, ja plots beginnen we opnieuw te voetballen. Vlotte balcirculaties, beter in de duels, … scoren zat er niet onmiddellijk in. We doen echter verder, tot op het einde. Net voor het einde scoren we 3-2 via Ingeborg De Tollenaere. Helaas te laat om de gelijkmaker nog uit de brand te slepen.
Kunnen we tevreden zijn? De inzet is er geweest, als we in de toekomst kunnen blijven voetballen gedurende 80 minuten dan gaan we veel ploegen pijn doen. Maar iedereen moet gefocust blijven! Concentratie moet er zijn van de eerste tot de laatste minuut, en mag niet verslappen tussendoor.
Hebben we een Club Brugge probleem? Neen hoor zij hebben voor alles een trainer en komen hetzelfde tegen als ons. Wij hebben een goeie groepsgeest en zullen dan ook sneller uit deze negatieve spiraal geraken. Aan de trainer om de juiste oplossingen te zoeken… een moeilijke maar leuke taak, samen met de groep!
Tot binnenkort.
Tom Segers
Als we het antwoord willen weten moeten we onze focus even verleggen. Bestaat de factor geluk? Of maken we het allemaal zelf? Als je het mij vraagt stel ik vast dat er telkens wel iets is waardoor we net een tikkeltje tekort kwamen. Leg de focus op de goeie zaken en verbeter deze. Speel met het plezier van de trainingen en laat de bal het werk, de beweging doen. Dus geluk komt er niet aan te pas!!
Met die informatie een wedstrijd starten is goud waard. Het begin oogde dan ook scherp. De ene na de andere combinatie volgde elkaar in een sneltempo op. Er werd mooi gebruik gemaakt van de flanken, en ons middenveld wist de balwisseling goed te gebruiken. Het stond na een twintigtal minuten 0-1. (Dena Soens) En plots vergeten we in een paar minuten weer alles wat we voordien aan het doen waren. Geen combinaties meer, geen concentratie, geen focus. 2-1 was dan ook de logische ruststand. Niet één iemand maar de volledige ploeg moest zich herpakken.
Zo zie je maar voetbaltechnisch de betere maar toch achter staan aan de rust. Geen nood we hebben nog tijd om het recht te zetten. Tot we al snel op 3-1 achterstand lopen. En plots, ja plots beginnen we opnieuw te voetballen. Vlotte balcirculaties, beter in de duels, … scoren zat er niet onmiddellijk in. We doen echter verder, tot op het einde. Net voor het einde scoren we 3-2 via Ingeborg De Tollenaere. Helaas te laat om de gelijkmaker nog uit de brand te slepen.
Kunnen we tevreden zijn? De inzet is er geweest, als we in de toekomst kunnen blijven voetballen gedurende 80 minuten dan gaan we veel ploegen pijn doen. Maar iedereen moet gefocust blijven! Concentratie moet er zijn van de eerste tot de laatste minuut, en mag niet verslappen tussendoor.
Hebben we een Club Brugge probleem? Neen hoor zij hebben voor alles een trainer en komen hetzelfde tegen als ons. Wij hebben een goeie groepsgeest en zullen dan ook sneller uit deze negatieve spiraal geraken. Aan de trainer om de juiste oplossingen te zoeken… een moeilijke maar leuke taak, samen met de groep!
Tot binnenkort.
Tom Segers
Zeebrugge - FC Poesele – vrijdag 21 oktober
Een zoveelste crisis vlaag waait over ons land heen. Het is jammerlijk en onrechtvaardig dat “de kleine man in de straat” het steeds opnieuw moet bekopen. Anderen mogen een bedrijf leiden en het laten kapot gaan, de staat zal wel bijspringen. Maar doen wij hier dan ook met zijn allen effectief iets aan?
Het was een denkpiste waar ik ook vrijdag aan dacht na de wedstrijd. Hoe jammerlijk, hoe onrechtvaardig zijn we vandaag behandeld! Hoe bestaat het nog dat een scheidsrechter zonder enige ervaring er in slaagt elke fout van ons te fluiten, zowel terechte als onterechte, maar er tezelfdertijd dan ook in slaagt elke fout van de tegenstander niet te blazen.
Slecht enkele minuten aan de gang en we kregen reeds een penalty tegen. Tegen een ploeg die nog maar 2 keer gescoord had dit seizoen… ik voelde de bui al hangen. Rebecca De Grave pareert nog maar hij was goed gegeven…helaas. Zo snel op achterstand komen maakt het steeds moeilijk voetballen. Maar toch met goede organisatie, mooie balcirculatie, schitterende acties kwamen we snel in de wedstrijd. Het was wat mij betreft het beste half uur van het seizoen. De afwerking kon beter, het geluk stond niet aan onze kant en een penalty kregen we niet toegewezen. 1-0 aan de rust geen ramp, met het spel wat we leveren kunnen we in de tweede helft het perfect aan!
Helaas vergaten we de lijn door te trekken. De concentratie ging naar de scheidsrechterlijke dwalingen, ikzelf mocht de wedstrijd van de andere kant van platen bekijken. (ik weet nog steeds niet waarom?) Toen halfweg de tweede helft Annelies De Meester de gelijkmaker scoorde, ontstond er een boost om er toch nog over te gaan. Het spelsysteem werd gewijzigd van 4-4-2 naar 4-3-3, de laatste fysische slag werd geleverd. Helaas werd elke aanval onderbroken door slordigheden, of door jawel, door de man in het zwart.
Ligt het nu aan de scheidsrechter of aan onszelf? Een goede vraag, de crisis is zeker veroorzaakt mede door hem, de oplossing werd door ons niet steeds aangereikt. Een onrechtvaardig gevoel blijft achter, jammer dat we niet meer konden scoren, jammer dat we tijdens de schitterende periode er niet konden over walsen, jammer…
Ik onthoud in ieder geval de inzet, en de positieve zaken van deze week en dat moet iedereen doen. Er staan ons slechts een paar dingen te doen, hard werken en het combinatiespel optimaliseren. Rechtvaardigheid krijg je niet vanzelf, onrechtvaardigheid moet je rekening met houden en er als team klaar voor zijn. Klaar voor de volgende strijd!
En crisis bij ons? Nee hoor een gezellige avond volgde nadien, de spirit van vriendschap waar FC Poesele voor staat was er nog steeds. Wat er ook gebeurd dat is de basis.
Tot binnenkort.
Het was een denkpiste waar ik ook vrijdag aan dacht na de wedstrijd. Hoe jammerlijk, hoe onrechtvaardig zijn we vandaag behandeld! Hoe bestaat het nog dat een scheidsrechter zonder enige ervaring er in slaagt elke fout van ons te fluiten, zowel terechte als onterechte, maar er tezelfdertijd dan ook in slaagt elke fout van de tegenstander niet te blazen.
Slecht enkele minuten aan de gang en we kregen reeds een penalty tegen. Tegen een ploeg die nog maar 2 keer gescoord had dit seizoen… ik voelde de bui al hangen. Rebecca De Grave pareert nog maar hij was goed gegeven…helaas. Zo snel op achterstand komen maakt het steeds moeilijk voetballen. Maar toch met goede organisatie, mooie balcirculatie, schitterende acties kwamen we snel in de wedstrijd. Het was wat mij betreft het beste half uur van het seizoen. De afwerking kon beter, het geluk stond niet aan onze kant en een penalty kregen we niet toegewezen. 1-0 aan de rust geen ramp, met het spel wat we leveren kunnen we in de tweede helft het perfect aan!
Helaas vergaten we de lijn door te trekken. De concentratie ging naar de scheidsrechterlijke dwalingen, ikzelf mocht de wedstrijd van de andere kant van platen bekijken. (ik weet nog steeds niet waarom?) Toen halfweg de tweede helft Annelies De Meester de gelijkmaker scoorde, ontstond er een boost om er toch nog over te gaan. Het spelsysteem werd gewijzigd van 4-4-2 naar 4-3-3, de laatste fysische slag werd geleverd. Helaas werd elke aanval onderbroken door slordigheden, of door jawel, door de man in het zwart.
Ligt het nu aan de scheidsrechter of aan onszelf? Een goede vraag, de crisis is zeker veroorzaakt mede door hem, de oplossing werd door ons niet steeds aangereikt. Een onrechtvaardig gevoel blijft achter, jammer dat we niet meer konden scoren, jammer dat we tijdens de schitterende periode er niet konden over walsen, jammer…
Ik onthoud in ieder geval de inzet, en de positieve zaken van deze week en dat moet iedereen doen. Er staan ons slechts een paar dingen te doen, hard werken en het combinatiespel optimaliseren. Rechtvaardigheid krijg je niet vanzelf, onrechtvaardigheid moet je rekening met houden en er als team klaar voor zijn. Klaar voor de volgende strijd!
En crisis bij ons? Nee hoor een gezellige avond volgde nadien, de spirit van vriendschap waar FC Poesele voor staat was er nog steeds. Wat er ook gebeurd dat is de basis.
Tot binnenkort.
Wachtebeke - FC Poesele – vrijdag 14 oktober
Waar is dat feestje, hier is dat feestje… het was de kreet die de speelsters van Wachtebeke uit volle borst zongen na de wedstrijd. En wij…
De week was goed begonnen, op maandag hard getraind en de punten waar de laatste weken problemen waren nog even aangekaart. Volle inzet van iedereen, ik kon tevreden op zakenreis vertrekken. Tot plots die vrijdag, je hebt zo van die dagen. Ze noemen ze ook nog wel de Murphy dagen. Alles wat kan tegen gaan zal tegen gaan. Zo ook vrijdag, de batterij van mijn gsm plat waardoor ik mij over slapen heb, de ene afspraak na de andere die daardoor in de soep draaide en op de koop toe de ene file na de andere in de terugrit naar België.
Niet getreurd ik was net op tijd in St.Kruis Winkel voor de wedstrijd met mijn dames. Iedereen leek ontspannen, ik was weer op mijn gemak.
Herinneren jullie de wedstrijd van de Rode Duivels tegen Duitsland? Onthoud het eerste half uur, volle overgave, vlotte balcirculatie. Zo hebben we in de voorbereiding tegen sterke ploegen gespeeld zo wil ik het vandaag ook. Snel een voorsprong om dan de wedstrijd verder in handen te pakken.
De opwarming begon, de ontspannen sfeer bleef bij iedereen aanwezig. Michaël en ik keken naar elkaar. We wisten onmiddellijk hoe laat het was. Het duurde dan ook niet zo lang of we stonden 4-0 achter. Allemaal vermijdbare tegendoelpunten, nu ja je kan geen elf speelster tegelijk vervangen.
10 minuten voor rust, Murphy zette zich door. Birgit De Roo valt aan de zijlijn. Als ik bij haar komt krijg ik onmiddellijk de boodschap… ik heb het horen kraken! Verdikt na bezoek aan spoed, gekneusde enkel en gescheurde gewrichtsbanden.
Het herschikken van de ploeg doet ons ook niet direct goed., maar we kunnen wel via Dena Soens een schitterende goal maken.
Ruststand 5-1.
Wat vind ik hier van? Wat vinden jullie ervan? De woorden aan de rust waren hard maar duidelijk en opbeurend tegelijk. Het gevolg was er. De tweede helft hebben we gespeeld zoals het hoorde. Vol overgave, vol in de duels. Jammer dat dit niet resulteerde in doelpunten. Nu kan ik enkel zeggen proficiat aan iedereen want ik was genoodzaakt grondig te verschuiven. De afgelopen weken zijn we telkens iemand uit het middenveld verloren en dat voel je na een tijdje.
Volledig op het einde dikten ze de score nog aan tot uiteindelijk 7-1.
Een terecht feestje… En wij, wij hebben hopelijk onze les geleerd en zullen volgende week op verplaatsing in Zeebrugge tonen dat ook wij vanaf de eerste minuut er vol kunnen voor gaan.
En dat feestje…dat kwam er nog na de wedstrijd. Wat er ook gebeurd we zijn en blijven een groepje vrienden onder elkaar. Dat is onze sterkte, dat is de sterkte van Poesele! Tot volgende week.
Tom Segers
De week was goed begonnen, op maandag hard getraind en de punten waar de laatste weken problemen waren nog even aangekaart. Volle inzet van iedereen, ik kon tevreden op zakenreis vertrekken. Tot plots die vrijdag, je hebt zo van die dagen. Ze noemen ze ook nog wel de Murphy dagen. Alles wat kan tegen gaan zal tegen gaan. Zo ook vrijdag, de batterij van mijn gsm plat waardoor ik mij over slapen heb, de ene afspraak na de andere die daardoor in de soep draaide en op de koop toe de ene file na de andere in de terugrit naar België.
Niet getreurd ik was net op tijd in St.Kruis Winkel voor de wedstrijd met mijn dames. Iedereen leek ontspannen, ik was weer op mijn gemak.
Herinneren jullie de wedstrijd van de Rode Duivels tegen Duitsland? Onthoud het eerste half uur, volle overgave, vlotte balcirculatie. Zo hebben we in de voorbereiding tegen sterke ploegen gespeeld zo wil ik het vandaag ook. Snel een voorsprong om dan de wedstrijd verder in handen te pakken.
De opwarming begon, de ontspannen sfeer bleef bij iedereen aanwezig. Michaël en ik keken naar elkaar. We wisten onmiddellijk hoe laat het was. Het duurde dan ook niet zo lang of we stonden 4-0 achter. Allemaal vermijdbare tegendoelpunten, nu ja je kan geen elf speelster tegelijk vervangen.
10 minuten voor rust, Murphy zette zich door. Birgit De Roo valt aan de zijlijn. Als ik bij haar komt krijg ik onmiddellijk de boodschap… ik heb het horen kraken! Verdikt na bezoek aan spoed, gekneusde enkel en gescheurde gewrichtsbanden.
Het herschikken van de ploeg doet ons ook niet direct goed., maar we kunnen wel via Dena Soens een schitterende goal maken.
Ruststand 5-1.
Wat vind ik hier van? Wat vinden jullie ervan? De woorden aan de rust waren hard maar duidelijk en opbeurend tegelijk. Het gevolg was er. De tweede helft hebben we gespeeld zoals het hoorde. Vol overgave, vol in de duels. Jammer dat dit niet resulteerde in doelpunten. Nu kan ik enkel zeggen proficiat aan iedereen want ik was genoodzaakt grondig te verschuiven. De afgelopen weken zijn we telkens iemand uit het middenveld verloren en dat voel je na een tijdje.
Volledig op het einde dikten ze de score nog aan tot uiteindelijk 7-1.
Een terecht feestje… En wij, wij hebben hopelijk onze les geleerd en zullen volgende week op verplaatsing in Zeebrugge tonen dat ook wij vanaf de eerste minuut er vol kunnen voor gaan.
En dat feestje…dat kwam er nog na de wedstrijd. Wat er ook gebeurd we zijn en blijven een groepje vrienden onder elkaar. Dat is onze sterkte, dat is de sterkte van Poesele! Tot volgende week.
Tom Segers
FC Poesele – Lembeke vrijdag 7 oktober
Hoe start je een wedstrijd tegen een ploeg die jaarlijks kampioen speelt, een ploeg die dit seizoen nog geen enkel tegendoelpunt kreeg, en wekelijks minimum 8 à 12 doelpunten scoort?
Heel eenvoudig de boodschap in de kleedkamer was, voetballend een oplossing zoeken, geen lange ballen, durven, … maar vooral niet massaal verdedigen. Aanvallen is de beste verdediging. Het was dan ook een doel op zich om een doelpunt te scoren.
Na slechts 10 min. stond het al 0-2, jammer maar misschien toch wel vermijdbare goals. Niet getreurd blijven gaan, het was goed verstaan, en naar mate de wedstrijd vorderde hoe beter we in het spel kwamen. 0-4 was de ruststand.
Enkele wijzigingen aan de rust en de duidelijk afspraak dat durven voetballen, de bal het werk laten doen, niet het eenvoudigste is in voetbal maar wel resulteert in mooie combinaties.
En ja hoor we zijn er in geslaagd. 30 minuten lang hebben wij samen met hen, een voor de toeschouwers mooie pot voetbal gebracht. Met als absolute top een doelpunt!! Hun eerste tegendoelpunt van het seizoen. Wij zijn er in geslaagd.
1-7 was de uitslag, maar toch naar huis met een goed gevoel. Een gevoel van inzet, enthousiasme, en een compliment die we meekregen van de tegenstander… het best voetballende team die ze dit seizoen al hadden. Een leuke gedachte en basis om verder op te bouwen de komende weken.
Doe zo verder!
Heel eenvoudig de boodschap in de kleedkamer was, voetballend een oplossing zoeken, geen lange ballen, durven, … maar vooral niet massaal verdedigen. Aanvallen is de beste verdediging. Het was dan ook een doel op zich om een doelpunt te scoren.
Na slechts 10 min. stond het al 0-2, jammer maar misschien toch wel vermijdbare goals. Niet getreurd blijven gaan, het was goed verstaan, en naar mate de wedstrijd vorderde hoe beter we in het spel kwamen. 0-4 was de ruststand.
Enkele wijzigingen aan de rust en de duidelijk afspraak dat durven voetballen, de bal het werk laten doen, niet het eenvoudigste is in voetbal maar wel resulteert in mooie combinaties.
En ja hoor we zijn er in geslaagd. 30 minuten lang hebben wij samen met hen, een voor de toeschouwers mooie pot voetbal gebracht. Met als absolute top een doelpunt!! Hun eerste tegendoelpunt van het seizoen. Wij zijn er in geslaagd.
1-7 was de uitslag, maar toch naar huis met een goed gevoel. Een gevoel van inzet, enthousiasme, en een compliment die we meekregen van de tegenstander… het best voetballende team die ze dit seizoen al hadden. Een leuke gedachte en basis om verder op te bouwen de komende weken.
Doe zo verder!